บทที่ 1 : วัดแปลนพื้นที่


NID: เมื่อ 7 ปีก่อน ทำงาน เป็นพนักงานบริษัทมา 11 ปี ทำงานอยู่ที่ Consulting firm แห่งหนึ่ง ต้องบินไปบินมาระหว่างประเทศเพื่อนบ้านอยู่เป็นนิจ มีโอกาสได้อยู่กับครอบครัวเฉพาะวันเสาร์ - อาทิตย์ (โถชีวิต) NOOM: ทำงานเป็นข้าราชการมา 17 ปี ไต่เต้าด้วยความสามารถของสองมือนี้จนได้ C8 ตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 35 ปี MIND: ลูกสาวคนสวย ใจดี และช่างเจรจาอายุ 8 ขวบ ณ พ.ศ. 2552 เรียนอยู่ป. 3 โรงเรียนอำนวยศิลป์ MEAN: ลูกสาวตัวน้อย ใจเด็ด ตัวแสบของครอบคัรว อายุ 3 ขวบ ณ พ.ศ. 2552 เรียนอยู่อ. 1 โรงเรียนอำนวยศิลป์เช่นกัน ณ วันหนึ่งก็เริ่มฉุกคิดได้ว่าทำไมชีวิตเราต้องเป็นอย่างนี้ด้วย เวลาทุกนาทีทุ่มเทให้กับงาน บริษัท และรัฐบาล แล้วเราได้อะไรกลับมา นอกจากความห่างเหินกับลูกๆมากขึ้นทุกที ถึงเวลาต้องตัดสินใจทำอะไร เพื่อตัวเอง และครอบครัวดูซักที อืมมมม...ข้อที่ 1 เกิดมาเป็นคนแล้ว เดี๋ยวก็ต้องตาย น่าจะลองทำอะไรที่เราอยากทำดูซักที เริ่มจากอะไรดีนะ ไล่เรียงตั้งแต่เด็ก เรา (นิด) ถือได้ว่าเป็นคนเรียนเก่งใช้ได้ สอบได้ที่ 1 ของโรงเรียนตจว. (ย้ำที่ 1 ตจว. นะคะ ความเก่งยังห่างไกลที่โหล่โรงเรียนดังในกทม.อีกหลายขุม) ด้วยความเก่ง และด้วยระบบการศึกษาไทยที่เราไม่เคยได้คิดว่าจะเลือกเรียนอะไรดีที่มันเหมาะ และตรงกับความต้องการส่วนลึกของตัวเอง คนเก่งจะมีอะไรนอกจาก แพทย์ และวิศวะใช่มะ ในยุด 10 กว่าปีที่แล้ว สุดท้ายก็มาจบลงที่โควต้า วิศวฯ ลาดกระบัง ทำงานในบริษัทดังๆ มาก็หลายที่ทั้ง ปูนซีเมนต์ไทย (ลูกน้อง เรียกเราว่านายช่าง อิอิ), it one, Summit Auto Seat, JSG, IBM Thailand, สุดท้ายตอนนี้อยู่ Deloitte Consulting ตำแหน่ง Manager (ก็ไม่เบานะเนี่ยเรา) เงินเดือนเยอะแยะ แต่ทำไมมันไม่มีความสุขนะ อืม มมม....ไม่ได้การณ์ ต้องค้นหาอะไรนะที่ชีวิตเราต้องการ คิดถึงบ้านที่ต่างจังหวัดจัง แต่ถ้ากลับไปมีหวังอดตายแหงๆ มีที่นาอยู่นิดหน่อยของคุณสามี แล้วไงหล่ะ จะให้กลับไปไถนาหรือไง...เอ ต่างจังหวัดเหรอ...อืมมมถ้าเรามีกิจการรีสอร์ทเล็กๆ สงบๆ ใกล้ภูเขา ลำธาร มันจาเป็นไงนา.......เลยลอง Search หาดูดิ "ที่ดิน ภูเขา ลำธาร" ติดต่อไปเยอะแยะหลายที่ไม่กิ๊กซักกะที จนมาเจอที่นี่แหล่ะ ที่ดินประมาณ 9 ไร่กว่า ที่สวนผึ้ง ของป้าอี๊ดใจดี....แต่ขายตั้งล้านกว่าแหน่ะ...เอาไงดีนะ เราก็ไม่มีกะตังส์ซักเท่าไหร่ โดนค่าเทอมโรงเรียนลูกสูบไปหมดแล้ว เด็กเดี๋ยวนี้ไม่รู้ทำไมค่าเรียนถึงได้แพงนักหนา แค่อยากให้ลูกรู้ภาษาปะกิตบ้างแค่เนี่ย...แบบว่ากลัวจะเป็นกะเหรี่ยงแบบเรา อ่ะเวลาออกไปทำงาน...สุดท้ายปรึกษาคุณสามี เลยตกลงกันที่ขายที่นา (ที่โฉนดนะคะ ขอบอกตั้ง 25 ไร่ ได้มาเจ็ดแสนสอง) กับขายรถยนต์ Honda Civic อีกคัน โทษฐานที่มีแล้วไม่ค่อยได้ใช้ เพราะส่วนใหญ่ทำงานอยู่แถวประเทศเพื่อนบ้าน (มาเลย์) ได้มาอีกสีแสนเจ็ด พอจ่ายค่าที่พอดี ทั้งๆที่เป็นที่ ภบท. แต่โคตรจะแพงเพราะสวนผึ้ง จ.ราชบุรี มีรีสอร์ทผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด เราก็ขอเป็นดอกเห็ดป่าน้อยๆด้วยคนนะคะ สุดท้ายก่อนเริ่มงานลองรางวัดสำรวจพื้นที่กันหน่อยดิ...มัน 9 ไร่จิงป่าวหว่า......

เฮ้ออออ..เหนื่อยสุดชีวิตวันนี้ กลับบ้านซักกะที


Featured Posts
โพสต์จะได้รับการเผยแพร่ในเร็วๆ นี้
คอยติดตามนะ…
Recent Posts
Archive
Search By Tags
ยังไม่มีแท็ก
Follow Us
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square